ลี่เจียง

 

 

ประวัติศาสตร์
 

ย่านเมืองเก่าลี่เจียงมีประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปได้มากกว่า 800 ปี และเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนค้าขายสินค้าตามเส้นทางสาย Tea Horse สายเก่า ย่านเมืองเก่านี้มีชื่อเสียงจากคูคลองและสะพานที่มีอยู่มากมาย จนได้รับการขนานนามว่า            "เวนิสแห่งตะวันออก"
เมืองเก่าลี่เจียงมีสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมแตกต่างไปจากเมืองโบราณอื่นๆของจีน เนื่องจากเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งรกรากของชาวหน่าซี หรือนาสี มาตั้งแต่สมัยโบราณ

     เมืองโบราณลี่เจียงตั้งอยู่ในอำเภอปกครองตนเองชนชาติน่าซีแห่งลี่เจียงในมณฑลยูนนานทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน เป็นเมืองที่เริ่มสร้างตั้งแต? ปลายราชวงศ์ซ่งและต้นราชวงศ์หยว?(ช่วงปลายศตวรรษที?13) เมืองนี้อยู่บนที่ราบสูงยูนนานและกุ้ยโจวที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเกิ?2400 เมตร มีพื้นที่กว้าง 3.8 ตารางกิโลเมต?เป็นตลาดและเมืองสำคัญที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยโบรา?ปัจจุบัน มีชาวเมืองกว่า 6200 ครอบครัว รว?25000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวน่าซี มีชาวเมือง ร้อยละ 30 ยังคงประกอบอาชีพผลิตเครื่องศิลปหัตถกรรมที่มีมาแต่ดั้งเดิมและการค้า เช่น เครื่องทองเครื่องเงิ?หนังสัตว?สิ่งทอและเหล้า เป็นต้?
เมืองโบราณลี่เจียงตั้งอยู่ในอำเภอปกครองตนเองชนชาติน่าซีแห่งลี่เจียงในมณฑลยูนนานทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน เป็นเมืองที่เริ่มสร้างตั้งแต่ปลายราชวงศ์ซ่งและต้นราชวงศ์หยวน (ช่วงปลายศตวรรษที?13) เมืองนี้อยู่บนที่ราบสูงยูนนานและกุ้ยโจวที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเกิ?2400 เมตร มีพื้นที่กว้าง 3.8 ตารางกิโลเมต?เป็นตลาดและเมืองสำคัญที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยโบรา?ปัจจุบัน มีชาวเมืองกว่า 6200 ครอบครัว รว?25000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวน่าซี มีชาวเมือง ร้อยละ 30 ยังคงประกอบอาชีพผลิตเครื่องศิลปหัตถกรรมที่มีมาแต่ดั้งเดิมและการค้า เช่น เครื่องทองเครื่องเงิ? หนังสัตว?สิ่งทอและเหล้า เป็นต้? ถนนหนทางในเมืองลี่เจียงสร้างขึ้นตามเชิงเขาและริมน้?ปูผิวถนนด้วยแผ่นหินสีแดง หน้าฝน ไม่เฉอะแฉะและหน้าแล้งก็ไม่มีฝุ่น ถนนซื่อฟังในใจกลางเมืองเป็นตัวแทนถนนโบราณในเมือง ลี่เจียง
 

เหตุการณ์สำคัญ


กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เกิดเหตุแผ่นดินไหวขึ้น ส่งผลให้พื้นที่หนึ่งในสามของเมืองถูกทำลายลง
4 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ย่านเมืองเก่าลี่เจียง (ต้าเหยียน ไป๋ซา และซูเหอ) ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ตั้งแต่นั้นมา ฝ่ายปกครองส่วนท้องถิ่นต้องรับภาระหน้าที่ในการพัฒนาและอนุรักษ์ย่านเมืองเก่ามากขึ้น และยังทำให้เมืองนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น จนมีนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกเดินทางมาเยี่ยมชมเมืองเป็นจำนวนมาก ขณะเดียวกันก็ทำให้ชาวเมืองเกรงว่ากระแสการท่องเที่ยวและการพัฒนาที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว จะทำให้เมืองนี้สูญเสียเอกลักษณ์และมนต์เสน่ห์ที่น่าประทับใจไป
พ.ศ. 2550 เมืองลี่เจียงของมณฑลยูนนานได้รับคัดเลือกให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวดีเด่นทางวัฒนธรรมจีน


การปกครอง

พื้นที่ของเมืองลี่เจียงประกอบด้วยไปด้วยเขต 1 เขต (เขตเมืองเก่า) และ 4 ตำบล รวมทั้งย่านเมืองใหม่ลี่เจียง เมืองเก่าต้าเหยียน เมืองเก่าซูเหอ เมืองเก่าไป๋ซา และบางส่วนของช่องเขาเสือกระโจน